| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | попусти́тель | попусти́тели | |
| Р. | попусти́теля | попусти́телей | |
| Д. | попусти́телю | попусти́телям | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | попусти́теля | попусти́телей | |
| Т. | попусти́телем | попусти́телями | |
| П. | попусти́теле | попусти́телях | |
попуститель, попустителя, муж. (книж. устар.). Тот, кто попустительствует. «Не участник, а лишь попуститель.» Достоевский.