| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | поручи́тель | поручи́тели | |
| Р. | поручи́теля | поручи́телей | |
| Д. | поручи́телю | поручи́телям | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | поручи́теля | поручи́телей | |
| Т. | поручи́телем | поручи́телями | |
| П. | поручи́теле | поручи́телях | |
поручитель, поручителя, муж. (юр., офиц.). Лицо, поручившееся за кого-нибудь. Подпись поручителя. Поручитель ответственен за взятого им на поруки. Поручитель отвечает перед кредиторами.