| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | пота́тчик | пота́тчики | |
| Р. | пота́тчика | пота́тчиков | |
| Д. | пота́тчику | пота́тчикам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | пота́тчика | пота́тчиков | |
| Т. | пота́тчиком | пота́тчиками | |
| П. | пота́тчике | пота́тчиках | |
потатчик, потатчика, муж. (разг.). Тот, кто потакает кому-нибудь, делает потачки. «Не имей друга потатчика, а имей друга поперечника.» (посл.)