| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | прапра́дед | прапра́деды | |
| Р. | прапра́деда | прапра́дедов | |
| Д. | прапра́деду | прапра́дедам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | прапра́деда | прапра́дедов | |
| Т. | прапра́дедом | прапра́дедами | |
| П. | прапра́деде | прапра́дедах | |
прапрадед, прапрадеда, муж.
1. Отец прадеда или прабабушки.
2. только мн. То же, что прадед во 2 знач., предки. «Ты достойный прапрадедов сын!» Полежаев.