Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | пристыжа́ю | пристыжа́ем |
| 2 лицо | пристыжа́ешь | пристыжа́ете |
| 3 лицо | пристыжа́ет | пристыжа́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| пристыжа́л | пристыжа́ла | пристыжа́ло | пристыжа́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| пристыжа́й | пристыжа́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| пристыжа́л бы | пристыжа́ла бы | пристыжа́ло бы | пристыжа́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | пристыжа́ющий | пристыжа́ющая | пристыжа́ющее | пристыжа́ющие | |
| Р. | пристыжа́ющего | пристыжа́ющей | пристыжа́ющего | пристыжа́ющих | |
| Д. | пристыжа́ющему | пристыжа́ющей | пристыжа́ющему | пристыжа́ющим | |
| В. | неод. | пристыжа́ющий | пристыжа́ющую | пристыжа́ющее | пристыжа́ющие |
| одуш. | пристыжа́ющего | пристыжа́ющую | пристыжа́ющее | пристыжа́ющих | |
| Т. | пристыжа́ющим | пристыжа́ющей, пристыжа́ющею | пристыжа́ющим | пристыжа́ющими | |
| П. | пристыжа́ющем | пристыжа́ющей | пристыжа́ющем | пристыжа́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | пристыжа́вший | пристыжа́вшая | пристыжа́вшее | пристыжа́вшие |
| Р. | пристыжа́вшего | пристыжа́вшей | пристыжа́вшего | пристыжа́вших | |
| Д. | пристыжа́вшему | пристыжа́вшей | пристыжа́вшему | пристыжа́вшим | |
| В. | неод. | пристыжа́вший | пристыжа́вшую | пристыжа́вшее | пристыжа́вшие |
| одуш. | пристыжа́вшего | пристыжа́вшую | пристыжа́вшее | пристыжа́вших | |
| Т. | пристыжа́вшим | пристыжа́вшей, пристыжа́вшею | пристыжа́вшим | пристыжа́вшими | |
| П. | пристыжа́вшем | пристыжа́вшей | пристыжа́вшем | пристыжа́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| пристыжа́я | пристыжа́вши, пристыжа́в |
пристыжать, пристыжаю, пристыжаешь. несовер. к пристыдить.