Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | прогора́ю | прогора́ем |
| 2 лицо | прогора́ешь | прогора́ете |
| 3 лицо | прогора́ет | прогора́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| прогора́л | прогора́ла | прогора́ло | прогора́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| прогора́й | прогора́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| прогора́л бы | прогора́ла бы | прогора́ло бы | прогора́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | прогора́ющий | прогора́ющая | прогора́ющее | прогора́ющие | |
| Р. | прогора́ющего | прогора́ющей | прогора́ющего | прогора́ющих | |
| Д. | прогора́ющему | прогора́ющей | прогора́ющему | прогора́ющим | |
| В. | неод. | прогора́ющий | прогора́ющую | прогора́ющее | прогора́ющие |
| одуш. | прогора́ющего | прогора́ющую | прогора́ющее | прогора́ющих | |
| Т. | прогора́ющим | прогора́ющей, прогора́ющею | прогора́ющим | прогора́ющими | |
| П. | прогора́ющем | прогора́ющей | прогора́ющем | прогора́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | прогора́вший | прогора́вшая | прогора́вшее | прогора́вшие |
| Р. | прогора́вшего | прогора́вшей | прогора́вшего | прогора́вших | |
| Д. | прогора́вшему | прогора́вшей | прогора́вшему | прогора́вшим | |
| В. | неод. | прогора́вший | прогора́вшую | прогора́вшее | прогора́вшие |
| одуш. | прогора́вшего | прогора́вшую | прогора́вшее | прогора́вших | |
| Т. | прогора́вшим | прогора́вшей, прогора́вшею | прогора́вшим | прогора́вшими | |
| П. | прогора́вшем | прогора́вшей | прогора́вшем | прогора́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| прогора́я | прогора́вши, прогора́в |
прогорать, прогораю, прогораешь. несовер. к прогореть.