| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | прожи́ток | прожи́тки | |
| Р. | прожи́тка | прожи́тков | |
| Д. | прожи́тку | прожи́ткам | |
| В. | неод. | прожи́ток | прожи́тки |
| одуш. | |||
| Т. | прожи́тком | прожи́тками | |
| П. | прожи́тке | прожи́тках | |
прожиток, прожитка, мн. нет, муж. (прост.). То же, что прожитие. Выдать денег на прожиток.