Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | происхожу́ | происхо́дим |
| 2 лицо | происхо́дишь | происхо́дите |
| 3 лицо | происхо́дит | происхо́дят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| происходи́л | происходи́ла | происходи́ло | происходи́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| происходи́ | происходи́те |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| происходи́л бы | происходи́ла бы | происходи́ло бы | происходи́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | происходя́щий | происходя́щая | происходя́щее | происходя́щие | |
| Р. | происходя́щего | происходя́щей | происходя́щего | происходя́щих | |
| Д. | происходя́щему | происходя́щей | происходя́щему | происходя́щим | |
| В. | неод. | происходя́щий | происходя́щую | происходя́щее | происходя́щие |
| одуш. | происходя́щего | происходя́щую | происходя́щее | происходя́щих | |
| Т. | происходя́щим | происходя́щей, происходя́щею | происходя́щим | происходя́щими | |
| П. | происходя́щем | происходя́щей | происходя́щем | происходя́щих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | происходи́вший | происходи́вшая | происходи́вшее | происходи́вшие |
| Р. | происходи́вшего | происходи́вшей | происходи́вшего | происходи́вших | |
| Д. | происходи́вшему | происходи́вшей | происходи́вшему | происходи́вшим | |
| В. | неод. | происходи́вший | происходи́вшую | происходи́вшее | происходи́вшие |
| одуш. | происходи́вшего | происходи́вшую | происходи́вшее | происходи́вших | |
| Т. | происходи́вшим | происходи́вшей, происходи́вшею | происходи́вшим | происходи́вшими | |
| П. | происходи́вшем | происходи́вшей | происходи́вшем | происходи́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| происходя́ | происходи́вши, происходи́в |
происходить, происхожу, происходишь, несовер.
1. несовер. к произойти. «У матушки происходило объяснение с отцом.» А.Тургенев. Что там происходит?
2. от кого-чего, из чего. Принадлежать к кому-чему-нибудь по рождению, быть какого-нибудь происхождения. Я происхожу из рабочей семьи. Пушкин по матери происходил от Ибрагима Ганнибала.