Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | разбуха́ю | разбуха́ем |
| 2 лицо | разбуха́ешь | разбуха́ете |
| 3 лицо | разбуха́ет | разбуха́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| разбуха́л | разбуха́ла | разбуха́ло | разбуха́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| разбуха́й | разбуха́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| разбуха́л бы | разбуха́ла бы | разбуха́ло бы | разбуха́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | разбуха́ющий | разбуха́ющая | разбуха́ющее | разбуха́ющие | |
| Р. | разбуха́ющего | разбуха́ющей | разбуха́ющего | разбуха́ющих | |
| Д. | разбуха́ющему | разбуха́ющей | разбуха́ющему | разбуха́ющим | |
| В. | неод. | разбуха́ющий | разбуха́ющую | разбуха́ющее | разбуха́ющие |
| одуш. | разбуха́ющего | разбуха́ющую | разбуха́ющее | разбуха́ющих | |
| Т. | разбуха́ющим | разбуха́ющей, разбуха́ющею | разбуха́ющим | разбуха́ющими | |
| П. | разбуха́ющем | разбуха́ющей | разбуха́ющем | разбуха́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | разбуха́вший | разбуха́вшая | разбуха́вшее | разбуха́вшие |
| Р. | разбуха́вшего | разбуха́вшей | разбуха́вшего | разбуха́вших | |
| Д. | разбуха́вшему | разбуха́вшей | разбуха́вшему | разбуха́вшим | |
| В. | неод. | разбуха́вший | разбуха́вшую | разбуха́вшее | разбуха́вшие |
| одуш. | разбуха́вшего | разбуха́вшую | разбуха́вшее | разбуха́вших | |
| Т. | разбуха́вшим | разбуха́вшей, разбуха́вшею | разбуха́вшим | разбуха́вшими | |
| П. | разбуха́вшем | разбуха́вшей | разбуха́вшем | разбуха́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| разбуха́я | разбуха́вши, разбуха́в |
разбухать, разбухаю, разбухаешь, несовер.
1. (совер. разбухнуть). То же, что бухнуть2.
2. несовер. к разбухнуть во 2 и 3 знач. (разг.).