| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | разгласи́тель | разгласи́тели | |
| Р. | разгласи́теля | разгласи́телей | |
| Д. | разгласи́телю | разгласи́телям | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | разгласи́теля | разгласи́телей | |
| Т. | разгласи́телем | разгласи́телями | |
| П. | разгласи́теле | разгласи́телях | |
разгласитель, разгласителя, муж. (книж. неод.). Тот, кто разглашает что-нибудь. Разгласитель непроверенных слухов.