| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | разру́б | разру́бы | |
| Р. | разру́ба | разру́бов | |
| Д. | разру́бу | разру́бам | |
| В. | неод. | разру́б | разру́бы |
| одуш. | |||
| Т. | разру́бом | разру́бами | |
| П. | разру́бе | разру́бах | |
разруб, разруба, муж. Разрубленное место, место, по которому что-нибудь разрублено. Дерево в разрубе сгнило.