Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | разрыва́юсь | разрыва́емся |
| 2 лицо | разрыва́ешься | разрыва́етесь |
| 3 лицо | разрыва́ется | разрыва́ются |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| разрыва́лся | разрыва́лась | разрыва́лось | разрыва́лись |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| разрыва́йся | разрыва́йтесь |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| разрыва́лся бы | разрыва́лась бы | разрыва́лось бы | разрыва́лись бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | разрыва́ющийся | разрыва́ющаяся | разрыва́ющееся | разрыва́ющиеся | |
| Р. | разрыва́ющегося | разрыва́ющейся | разрыва́ющегося | разрыва́ющихся | |
| Д. | разрыва́ющемуся | разрыва́ющейся | разрыва́ющемуся | разрыва́ющимся | |
| В. | неод. | разрыва́ющийся | разрыва́ющуюся | разрыва́ющееся | разрыва́ющиеся |
| одуш. | разрыва́ющегося | разрыва́ющуюся | разрыва́ющееся | разрыва́ющихся | |
| Т. | разрыва́ющимся | разрыва́ющейся, разрыва́ющеюся | разрыва́ющимся | разрыва́ющимися | |
| П. | разрыва́ющемся | разрыва́ющейся | разрыва́ющемся | разрыва́ющихся | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | разрыва́вшийся | разрыва́вшаяся | разрыва́вшееся | разрыва́вшиеся |
| Р. | разрыва́вшегося | разрыва́вшейся | разрыва́вшегося | разрыва́вшихся | |
| Д. | разрыва́вшемуся | разрыва́вшейся | разрыва́вшемуся | разрыва́вшимся | |
| В. | неод. | разрыва́вшийся | разрыва́вшуюся | разрыва́вшееся | разрыва́вшиеся |
| одуш. | разрыва́вшегося | разрыва́вшуюся | разрыва́вшееся | разрыва́вшихся | |
| Т. | разрыва́вшимся | разрыва́вшейся, разрыва́вшеюся | разрыва́вшимся | разрыва́вшимися | |
| П. | разрыва́вшемся | разрыва́вшейся | разрыва́вшемся | разрыва́вшихся | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| разрыва́ясь | разрыва́вшись |
1.
разрываться1, разрываюсь, разрываешься, несовер.
1. несовер. к разорваться.
2. страд. к разрывать1 (см. разорвать в 1, 2, 3 и 4 знач.).
• Душа или сердце разрывается - погов. о скорби, вызываемой чувством жалости, состраданием чьей-нибудь беде. Душа разрывается, глядя на их страдания.
2.
разрываться2, разрываюсь, разрываешься, несовер. страд. к разрывать2.