| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | раки́тник | раки́тники | |
| Р. | раки́тника | раки́тников | |
| Д. | раки́тнику | раки́тникам | |
| В. | неод. | раки́тник | раки́тники |
| одуш. | |||
| Т. | раки́тником | раки́тниками | |
| П. | раки́тнике | раки́тниках | |
ракитник, ракитника, муж.
1. Название некоторых ивовых кустарников (бот.).
2. собир. Ракитовая заросль, группа ракит. «По берегам, в ракитнике, коростели скрипят.» Некрасов.