Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | расто́ргну | расто́ргнем |
| 2 лицо | расто́ргнешь | расто́ргнете |
| 3 лицо | расто́ргнет | расто́ргнут |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| расто́рг, расто́ргнул | расто́ргла | расто́ргло | расто́ргли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| расто́ргни | расто́ргните |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| расто́рг бы, расто́ргнул бы | расто́ргла бы | расто́ргло бы | расто́ргли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | расто́ргший, расто́ргнувший | расто́ргшая, расто́ргнувшая | расто́ргшее, расто́ргнувшее | расто́ргшие, расто́ргнувшие |
| Р. | расто́ргшего, расто́ргнувшего | расто́ргшей, расто́ргнувшей | расто́ргшего, расто́ргнувшего | расто́ргших, расто́ргнувших | |
| Д. | расто́ргшему, расто́ргнувшему | расто́ргшей, расто́ргнувшей | расто́ргшему, расто́ргнувшему | расто́ргшим, расто́ргнувшим | |
| В. | неод. | расто́ргший, расто́ргнувший | расто́ргшую, расто́ргнувшую | расто́ргшее, расто́ргнувшее | расто́ргшие, расто́ргнувшие |
| одуш. | расто́ргшего, расто́ргнувшего | расто́ргшую, расто́ргнувшую | расто́ргшее, расто́ргнувшее | расто́ргших, расто́ргнувших | |
| Т. | расто́ргшим, расто́ргнувшим | расто́ргшей, расто́ргшею, расто́ргнувшей, расто́ргнувшею | расто́ргшим, расто́ргнувшим | расто́ргшими, расто́ргнувшими | |
| П. | расто́ргшем, расто́ргнувшем | расто́ргшей, расто́ргнувшей | расто́ргшем, расто́ргнувшем | расто́ргших, расто́ргнувших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| расто́ргши, расто́ргнув(ши) | |
расторгнуть, расторгну, расторгнешь, прош. вр. растторг, расторгла и расторгнул, совер. (к расторгать), что (книж.). Прервать или прекратить намеренно действие какого-нибудь соглашения. Расторгнуть сделку. Расторгнуть договор. Расторгнуть брак.
| перен. Прекратить, освободиться от чего-нибудь. Расторгнуть узы дружбы. Расторгнуть оковы рабства.