| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | ры́льце | ры́льца | |
| Р. | ры́льца | ры́лец, ры́льцев | |
| Д. | ры́льцу | ры́льцам | |
| В. | неод. | ры́льце | ры́льца |
| одуш. | |||
| Т. | ры́льцем | ры́льцами | |
| П. | ры́льце | ры́льцах | |
рыльце, рыльца, род. мн. рылец, ср.
1. уменьш. к рыло в 1 знач. Лисье рыло.
2. Широкая верхняя часть пестика, куда входит семенная пыльца (бот.).
3. Носик сосуда (обл.). Рыльце чайника.
• Рыльце в пуху или в пушку у кого - см. пух.