| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | ски́тник | ски́тники | |
| Р. | ски́тника | ски́тников | |
| Д. | ски́тнику | ски́тникам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | ски́тника | ски́тников | |
| Т. | ски́тником | ски́тниками | |
| П. | ски́тнике | ски́тниках | |
скитник, скитника, муж. (церк.). Монах или старообрядец, живущий в скиту. «Ряды скитников редели, обители их пустели.» Мельников-Печерский.