Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | славосло́влю | славосло́вим |
| 2 лицо | славосло́вишь | славосло́вите |
| 3 лицо | славосло́вит | славосло́вят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| славосло́вил | славосло́вила | славосло́вило | славосло́вили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| славосло́вь | славосло́вьте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| славосло́вил бы | славосло́вила бы | славосло́вило бы | славосло́вили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | славосло́вящий | славосло́вящая | славосло́вящее | славосло́вящие | |
| Р. | славосло́вящего | славосло́вящей | славосло́вящего | славосло́вящих | |
| Д. | славосло́вящему | славосло́вящей | славосло́вящему | славосло́вящим | |
| В. | неод. | славосло́вящий | славосло́вящую | славосло́вящее | славосло́вящие |
| одуш. | славосло́вящего | славосло́вящую | славосло́вящее | славосло́вящих | |
| Т. | славосло́вящим | славосло́вящей, славосло́вящею | славосло́вящим | славосло́вящими | |
| П. | славосло́вящем | славосло́вящей | славосло́вящем | славосло́вящих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | славосло́вивший | славосло́вившая | славосло́вившее | славосло́вившие |
| Р. | славосло́вившего | славосло́вившей | славосло́вившего | славосло́вивших | |
| Д. | славосло́вившему | славосло́вившей | славосло́вившему | славосло́вившим | |
| В. | неод. | славосло́вивший | славосло́вившую | славосло́вившее | славосло́вившие |
| одуш. | славосло́вившего | славосло́вившую | славосло́вившее | славосло́вивших | |
| Т. | славосло́вившим | славосло́вившей, славосло́вившею | славосло́вившим | славосло́вившими | |
| П. | славосло́вившем | славосло́вившей | славосло́вившем | славосло́вивших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| славосло́вя | славосло́вивши, славосло́вив |
славословить, славословлю, славословишь, несовер., кого-что (книж.).
1. Произносить или петь славословие кому-нибудь (церк.).
2. Неумеренно восхвалять, обращаться со славословиями к кому-нибудь (ирон.).