| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | спо́рщик | спо́рщики | |
| Р. | спо́рщика | спо́рщиков | |
| Д. | спо́рщику | спо́рщикам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | спо́рщика | спо́рщиков | |
| Т. | спо́рщиком | спо́рщиками | |
| П. | спо́рщике | спо́рщиках | |
спорщик, спорщика, муж. (разг.). Тот, кто любит спорить. Отчаянный спорщик. «Сами спорщики едва ли знали, помнили, о чем они шумят.» Некрасов.