| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | стани́на | стани́ны | |
| Р. | стани́ны | стани́н | |
| Д. | стани́не | стани́нам | |
| В. | неод. | стани́ну | стани́ны |
| одуш. | |||
| Т. | стани́ной, стани́ною | стани́нами | |
| П. | стани́не | стани́нах | |
станина, станины, жен.
1. Неподвижное основание, на котором располагаются связанные между собой отдельные части машины или станка (тех.). Чугунная станина станка. Станина ткацкого станка.
2. То же, что станок2 во 2 знач. (воен.).