| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | строга́ч | строгачи́ | |
| Р. | строгача́ | строгаче́й | |
| Д. | строгачу́ | строгача́м | |
| В. | неод. | строга́ч | строгачи́ |
| одуш. | |||
| Т. | строгачо́м | строгача́ми | |
| П. | строгаче́ | строгача́х | |
СТРОГАЧ, а, м. (прост.). Строгий выговор как мера наказания. Получил строгача с предупреждением. Дали строгача.