| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | сты́к | сты́ки | |
| Р. | сты́ка | сты́ков | |
| Д. | сты́ку | сты́кам | |
| В. | неод. | сты́к | сты́ки |
| одуш. | |||
| Т. | сты́ком | сты́ками | |
| П. | сты́ке | сты́ках | |
стык, стыка, муж. Место, где соединяются, сходятся два конца, края, направления чего-нибудь. Стык двух бревен. Повести наступление на стыке двух дивизий. На стыке чьих-нибудь интересов.