Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | сурьмлю́сь | сурьми́мся |
| 2 лицо | сурьми́шься | сурьми́тесь |
| 3 лицо | сурьми́тся | сурьмя́тся |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| сурьми́лся | сурьми́лась | сурьми́лось | сурьми́лись |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| сурьми́сь | сурьми́тесь |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| сурьми́лся бы | сурьми́лась бы | сурьми́лось бы | сурьми́лись бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | сурьмя́щийся | сурьмя́щаяся | сурьмя́щееся | сурьмя́щиеся | |
| Р. | сурьмя́щегося | сурьмя́щейся | сурьмя́щегося | сурьмя́щихся | |
| Д. | сурьмя́щемуся | сурьмя́щейся | сурьмя́щемуся | сурьмя́щимся | |
| В. | неод. | сурьмя́щийся | сурьмя́щуюся | сурьмя́щееся | сурьмя́щиеся |
| одуш. | сурьмя́щегося | сурьмя́щуюся | сурьмя́щееся | сурьмя́щихся | |
| Т. | сурьмя́щимся | сурьмя́щейся, сурьмя́щеюся | сурьмя́щимся | сурьмя́щимися | |
| П. | сурьмя́щемся | сурьмя́щейся | сурьмя́щемся | сурьмя́щихся | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | сурьми́вшийся | сурьми́вшаяся | сурьми́вшееся | сурьми́вшиеся |
| Р. | сурьми́вшегося | сурьми́вшейся | сурьми́вшегося | сурьми́вшихся | |
| Д. | сурьми́вшемуся | сурьми́вшейся | сурьми́вшемуся | сурьми́вшимся | |
| В. | неод. | сурьми́вшийся | сурьми́вшуюся | сурьми́вшееся | сурьми́вшиеся |
| одуш. | сурьми́вшегося | сурьми́вшуюся | сурьми́вшееся | сурьми́вшихся | |
| Т. | сурьми́вшимся | сурьми́вшейся, сурьми́вшеюся | сурьми́вшимся | сурьми́вшимися | |
| П. | сурьми́вшемся | сурьми́вшейся | сурьми́вшемся | сурьми́вшихся | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| сурьмя́сь | сурьми́вшись |
сурьмиться, сурьмлюсь, сурьмишься, несовер. (устар.).
1. (совер. насурьмиться). Красить, чернить себе волосы (преим. брови) сурьмилом. «Она в пятьдесят пять лет сурьмится, белится и румянится.» Достоевский.
2. страд. к сурьмить.