| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | схи́мник | схи́мники | |
| Р. | схи́мника | схи́мников | |
| Д. | схи́мнику | схи́мникам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | схи́мника | схи́мников | |
| Т. | схи́мником | схи́мниками | |
| П. | схи́мнике | схи́мниках | |
схимник, схимника, муж. (церк.). Тот, кто принял схиму, схимонах. «Умерших монахов и схимников, как известно, не омывают.» Достоевский.