| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | тетрахо́рд | тетрахо́рды | |
| Р. | тетрахо́рда | тетрахо́рдов | |
| Д. | тетрахо́рду | тетрахо́рдам | |
| В. | неод. | тетрахо́рд | тетрахо́рды |
| одуш. | |||
| Т. | тетрахо́рдом | тетрахо́рдами | |
| П. | тетрахо́рде | тетрахо́рдах | |
тетрахорд [тэтрархорд], тетрахорда, муж. (от греч. tetra- - четырех- и chorde - струна) (муз.). Звукоряд из четырех идущих подряд ступеней диатонической гаммы, расположенный в пределах кварты.