Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | тра́хну | тра́хнем |
| 2 лицо | тра́хнешь | тра́хнете |
| 3 лицо | тра́хнет | тра́хнут |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| тра́хнул | тра́хнула | тра́хнуло | тра́хнули |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| тра́хни | тра́хните |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| тра́хнул бы | тра́хнула бы | тра́хнуло бы | тра́хнули бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | тра́хнувший | тра́хнувшая | тра́хнувшее | тра́хнувшие |
| Р. | тра́хнувшего | тра́хнувшей | тра́хнувшего | тра́хнувших | |
| Д. | тра́хнувшему | тра́хнувшей | тра́хнувшему | тра́хнувшим | |
| В. | неод. | тра́хнувший | тра́хнувшую | тра́хнувшее | тра́хнувшие |
| одуш. | тра́хнувшего | тра́хнувшую | тра́хнувшее | тра́хнувших | |
| Т. | тра́хнувшим | тра́хнувшей, тра́хнувшею | тра́хнувшим | тра́хнувшими | |
| П. | тра́хнувшем | тра́хнувшей | тра́хнувшем | тра́хнувших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| тра́хнувши, тра́хнув | |
трахнуть, трахну, трахнешь, совер. (к трахать) (прост.).
1. без доп. Произвести какое-нибудь действие (обычно с шумом, треском). Трахнуть из ружья. «Опять, небось, вчерась трахнул за галстук?» Чехов.
2. кого-что по чему. Сильно ударить. Трахнуть кулаком по столу. «Нагнул голову, словно ожидая, что его сейчас трахнут по затылку.» Чехов.