| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | уда́ренный | уда́ренная | уда́ренное | уда́ренные | |
| Р. | уда́ренного | уда́ренной | уда́ренного | уда́ренных | |
| Д. | уда́ренному | уда́ренной | уда́ренному | уда́ренным | |
| В. | неод. | уда́ренный | уда́ренную | уда́ренное | уда́ренные |
| одуш. | уда́ренного | уда́ренную | уда́ренное | уда́ренных | |
| Т. | уда́ренным | уда́ренной, уда́ренною | уда́ренным | уда́ренными | |
| П. | уда́ренном | уда́ренной | уда́ренном | уда́ренных | |
| Кр. форма | уда́рен | уда́ренна | уда́ренно | уда́ренны | |
| Ср. степень | уда́реннее, уда́ренней | ||||
ударенный, ударенная, ударенное; ударен, ударена, ударено.
1. прич. страд. прош. вр. от ударить в 1 знач.
2. только полн. Такой, на который падает ударение, ударяемый (линг.). Ударенный гласный.