Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | упрежда́ю | упрежда́ем |
| 2 лицо | упрежда́ешь | упрежда́ете |
| 3 лицо | упрежда́ет | упрежда́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| упрежда́л | упрежда́ла | упрежда́ло | упрежда́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| упрежда́й | упрежда́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| упрежда́л бы | упрежда́ла бы | упрежда́ло бы | упрежда́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | упрежда́ющий | упрежда́ющая | упрежда́ющее | упрежда́ющие | |
| Р. | упрежда́ющего | упрежда́ющей | упрежда́ющего | упрежда́ющих | |
| Д. | упрежда́ющему | упрежда́ющей | упрежда́ющему | упрежда́ющим | |
| В. | неод. | упрежда́ющий | упрежда́ющую | упрежда́ющее | упрежда́ющие |
| одуш. | упрежда́ющего | упрежда́ющую | упрежда́ющее | упрежда́ющих | |
| Т. | упрежда́ющим | упрежда́ющей, упрежда́ющею | упрежда́ющим | упрежда́ющими | |
| П. | упрежда́ющем | упрежда́ющей | упрежда́ющем | упрежда́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | упрежда́вший | упрежда́вшая | упрежда́вшее | упрежда́вшие |
| Р. | упрежда́вшего | упрежда́вшей | упрежда́вшего | упрежда́вших | |
| Д. | упрежда́вшему | упрежда́вшей | упрежда́вшему | упрежда́вшим | |
| В. | неод. | упрежда́вший | упрежда́вшую | упрежда́вшее | упрежда́вшие |
| одуш. | упрежда́вшего | упрежда́вшую | упрежда́вшее | упрежда́вших | |
| Т. | упрежда́вшим | упрежда́вшей, упрежда́вшею | упрежда́вшим | упрежда́вшими | |
| П. | упрежда́вшем | упрежда́вшей | упрежда́вшем | упрежда́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| упрежда́я | упрежда́вши, упрежда́в |
упреждать, упреждаю, упреждаешь (устар.). несовер. к упредить.