Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | устыжа́ю | устыжа́ем |
| 2 лицо | устыжа́ешь | устыжа́ете |
| 3 лицо | устыжа́ет | устыжа́ют |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| устыжа́л | устыжа́ла | устыжа́ло | устыжа́ли |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| устыжа́й | устыжа́йте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| устыжа́л бы | устыжа́ла бы | устыжа́ло бы | устыжа́ли бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | устыжа́ющий | устыжа́ющая | устыжа́ющее | устыжа́ющие | |
| Р. | устыжа́ющего | устыжа́ющей | устыжа́ющего | устыжа́ющих | |
| Д. | устыжа́ющему | устыжа́ющей | устыжа́ющему | устыжа́ющим | |
| В. | неод. | устыжа́ющий | устыжа́ющую | устыжа́ющее | устыжа́ющие |
| одуш. | устыжа́ющего | устыжа́ющую | устыжа́ющее | устыжа́ющих | |
| Т. | устыжа́ющим | устыжа́ющей, устыжа́ющею | устыжа́ющим | устыжа́ющими | |
| П. | устыжа́ющем | устыжа́ющей | устыжа́ющем | устыжа́ющих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | устыжа́вший | устыжа́вшая | устыжа́вшее | устыжа́вшие |
| Р. | устыжа́вшего | устыжа́вшей | устыжа́вшего | устыжа́вших | |
| Д. | устыжа́вшему | устыжа́вшей | устыжа́вшему | устыжа́вшим | |
| В. | неод. | устыжа́вший | устыжа́вшую | устыжа́вшее | устыжа́вшие |
| одуш. | устыжа́вшего | устыжа́вшую | устыжа́вшее | устыжа́вших | |
| Т. | устыжа́вшим | устыжа́вшей, устыжа́вшею | устыжа́вшим | устыжа́вшими | |
| П. | устыжа́вшем | устыжа́вшей | устыжа́вшем | устыжа́вших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| устыжа́я | устыжа́вши, устыжа́в |
устыжать, устыжаю, устыжаешь (разг.). несовер. к устыдить.