| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | фанфаро́н | фанфаро́ны | |
| Р. | фанфаро́на | фанфаро́нов | |
| Д. | фанфаро́ну | фанфаро́нам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | фанфаро́на | фанфаро́нов | |
| Т. | фанфаро́ном | фанфаро́нами | |
| П. | фанфаро́не | фанфаро́нах | |
фанфарон, фанфарона, муж. (исп. fanfarron, срн. фанфара) (пренебр.). Человек, выставляющий напоказ свои мнимые достоинства или пороки, хвастун, бахвал. «Хоть чехвал и фанфарон, но он любит дворянство.» Писемский.