| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | фла́нг | фла́нги | |
| Р. | фла́нга | фла́нгов | |
| Д. | фла́нгу | фла́нгам | |
| В. | неод. | фла́нг | фла́нги |
| одуш. | |||
| Т. | фла́нгом | фла́нгами | |
| П. | фла́нге | фла́нгах | |
фланг, фланга, муж. (франц. flanc) (воен.). В расположении и построении войск - левая или правая оконечность фронта, шеренги. Левый, правый фланг. Угрожать с фланга. Обойти с фланга. Охватить с фланга. Ударить, атаковать во фланг или с фланга.