Будущее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | фы́ркну | фы́ркнем |
| 2 лицо | фы́ркнешь | фы́ркнете |
| 3 лицо | фы́ркнет | фы́ркнут |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| фы́ркнул | фы́ркнула | фы́ркнуло | фы́ркнули |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| фы́ркни | фы́ркните |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| фы́ркнул бы | фы́ркнула бы | фы́ркнуло бы | фы́ркнули бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | |||||
| Р. | |||||
| Д. | |||||
| В. | неод. | ||||
| одуш. | |||||
| Т. | |||||
| П. | |||||
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | фы́ркнувший | фы́ркнувшая | фы́ркнувшее | фы́ркнувшие |
| Р. | фы́ркнувшего | фы́ркнувшей | фы́ркнувшего | фы́ркнувших | |
| Д. | фы́ркнувшему | фы́ркнувшей | фы́ркнувшему | фы́ркнувшим | |
| В. | неод. | фы́ркнувший | фы́ркнувшую | фы́ркнувшее | фы́ркнувшие |
| одуш. | фы́ркнувшего | фы́ркнувшую | фы́ркнувшее | фы́ркнувших | |
| Т. | фы́ркнувшим | фы́ркнувшей, фы́ркнувшею | фы́ркнувшим | фы́ркнувшими | |
| П. | фы́ркнувшем | фы́ркнувшей | фы́ркнувшем | фы́ркнувших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| фы́ркнувши, фы́ркнув | |
фыркнуть, фыркну, фыркнешь, совер.
1. однокр. к фыркать.
2. что и на кого-что. Сказать сердито, недовольно (разг.). «Фыркнул какую-то нелепицу, да и был таков.» Салтыков-Щедрин. Фыркнуть на отца.