Настоящее время | ||
| ед. ч. | мн. ч. | |
|---|---|---|
| 1 лицо | халту́рю | халту́рим |
| 2 лицо | халту́ришь | халту́рите |
| 3 лицо | халту́рит | халту́рят |
Прошедшее время | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| халту́рил | халту́рила | халту́рило | халту́рили |
Повелительное наклонение | |
| ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|
| халту́рь | халту́рьте |
Сослагательное наклонение | |||
| ед. ч. | мн. ч. | ||
|---|---|---|---|
| м | ж | с | |
| халту́рил бы | халту́рила бы | халту́рило бы | халту́рили бы |
Причастие настоящего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | |||
| И. | халту́рящий | халту́рящая | халту́рящее | халту́рящие | |
| Р. | халту́рящего | халту́рящей | халту́рящего | халту́рящих | |
| Д. | халту́рящему | халту́рящей | халту́рящему | халту́рящим | |
| В. | неод. | халту́рящий | халту́рящую | халту́рящее | халту́рящие |
| одуш. | халту́рящего | халту́рящую | халту́рящее | халту́рящих | |
| Т. | халту́рящим | халту́рящей, халту́рящею | халту́рящим | халту́рящими | |
| П. | халту́рящем | халту́рящей | халту́рящем | халту́рящих | |
Причастие прошедшего времени | |||||
| ПАДЕЖ | ед. ч. | мн. ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | с | И. | халту́ривший | халту́рившая | халту́рившее | халту́рившие |
| Р. | халту́рившего | халту́рившей | халту́рившего | халту́ривших | |
| Д. | халту́рившему | халту́рившей | халту́рившему | халту́рившим | |
| В. | неод. | халту́ривший | халту́рившую | халту́рившее | халту́рившие |
| одуш. | халту́рившего | халту́рившую | халту́рившее | халту́ривших | |
| Т. | халту́рившим | халту́рившей, халту́рившею | халту́рившим | халту́рившими | |
| П. | халту́рившем | халту́рившей | халту́рившем | халту́ривших | |
Деепричастие | |
| наст. вр. | прош. вр. |
|---|---|
| халту́ря | халту́ривши, халту́рив |
халтурить, халтурю, халтуришь, несовер. (разг. пренебр.). Заниматься халтурой (см. халтура в 1 и 2 знач.).