| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | хула́ | хулы́ | |
| Р. | хулы́ | ху́л | |
| Д. | хуле́ | хула́м | |
| В. | неод. | хулу́ | хулы́ |
| одуш. | |||
| Т. | хуло́й, хуло́ю | хула́ми | |
| П. | хуле́ | хула́х | |
хула, хулы, жен. (книж.). То, что порочит кого-что-нибудь, осуждение, порицание. «Смутяся дерзостью безумцев и хулами, к Зевесу весь Олимп с мольбою приступил.» Крылов. «О ком слагаете вы сказки балагурные, и песни непристойные, и всякую хулу?» Некрасов. Изрыгать хулу.