| ПАДЕЖ | ед.ч. | мн.ч. | |||
|---|---|---|---|---|---|
| м | ж | ср | |||
| И. | чару́ющий | чару́ющая | чару́ющее | чару́ющие | |
| Р. | чару́ющего | чару́ющей | чару́ющего | чару́ющих | |
| Д. | чару́ющему | чару́ющей | чару́ющему | чару́ющим | |
| В. | неод. | чару́ющий | чару́ющую | чару́ющее | чару́ющие |
| одуш. | чару́ющего | чару́ющую | чару́ющее | чару́ющих | |
| Т. | чару́ющим | чару́ющей, чару́ющею | чару́ющим | чару́ющими | |
| П. | чару́ющем | чару́ющей | чару́ющем | чару́ющих | |
| Кр. форма | чару́ющ | чару́юща | чару́юще | чару́ющи | |
| Ср. степень | чару́ющее, чару́ющей | ||||
чарующий, чарующая, чарующее (книж.).
1. прич. действ. наст. вр. от чаровать.
2. Пленительный, обаятельный, привлекательный. Чарующий голос. Производить чарующее впечатление. У него чарующая улыбка.