| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | чужани́н | чужа́не | |
| Р. | чужани́на | чужа́н | |
| Д. | чужани́ну | чужа́нам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | чужани́на | чужа́н | |
| Т. | чужани́ном | чужа́нами | |
| П. | чужани́не | чужа́нах | |
чужанин (или чуженин), чужанина, мн. чужане, чужан, муж. (обл., нар.-поэт.). Чужой человек. «Повстречался девкам чуж-чужанин.» песня. «А выискался суженый, на горе - чужанин!» Некрасов. «Бери поднос, гостей-чужан с поклоном обноси.» Некрасов.