| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | шарку́н | шаркуны́ | |
| Р. | шаркуна́ | шаркуно́в | |
| Д. | шаркуну́ | шаркуна́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | шаркуна́ | шаркуно́в | |
| Т. | шаркуно́м | шаркуна́ми | |
| П. | шаркуне́ | шаркуна́х | |
шаркун, шаркуна, муж. (презр.). Человек, у которого внешний лоск и изысканность манер прикрывает внутреннюю пустоту (букв. тот, кто шаркает ногой, см. шаркать во 2 знач.). Салонный шаркун.