| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | шепту́н | шептуны́ | |
| Р. | шептуна́ | шептуно́в | |
| Д. | шептуну́ | шептуна́м | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | шептуна́ | шептуно́в | |
| Т. | шептуно́м | шептуна́ми | |
| П. | шептуне́ | шептуна́х | |
шептун, шептуна, муж.
1. Тот, кто шепчется (разг.).
2. Сплетник, наушник, тот, кто распускает вздорные слухи (презр.).
3. Знахарь (обл.).