| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | шта́г | шта́ги | |
| Р. | шта́га | шта́гов | |
| Д. | шта́гу | шта́гам | |
| В. | неод. | шта́г | шта́ги |
| одуш. | |||
| Т. | шта́гом | шта́гами | |
| П. | шта́ге | шта́гах | |
штаг, штага, муж. (голланд. Stag) (мор.). Канат от верхней части мачты или стеньги до носа, удерживающий мачту от падения назад.