| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | эксперимента́тор | эксперимента́торы | |
| Р. | эксперимента́тора | эксперимента́торов | |
| Д. | эксперимента́тору | эксперимента́торам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | эксперимента́тора | эксперимента́торов | |
| Т. | эксперимента́тором | эксперимента́торами | |
| П. | эксперимента́торе | эксперимента́торах | |
экспериментатор, экспериментатора, муж. (книж.). Тот, кто производит эксперимент. Опытный экспериментатор.