| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | скита́лец | скита́льцы | |
| Р. | скита́льца | скита́льцев | |
| Д. | скита́льцу | скита́льцам | |
| В. | неод. | ||
| одуш. | скита́льца | скита́льцев | |
| Т. | скита́льцем | скита́льцами | |
| П. | скита́льце | скита́льцах | |
скиталец, скитальца, муж. (книж.). Человек, который постоянно скитается, не находит себе места в жизни. «В Алеко Пушкин уже отыскал и гениально отметил... Несчастного скитальца в родной земле.» Достоевский.