| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | тала́н | тала́ны | |
| Р. | тала́на | тала́нов | |
| Д. | тала́ну | тала́нам | |
| В. | неод. | тала́н | тала́ны |
| одуш. | |||
| Т. | тала́ном | тала́нами | |
| П. | тала́не | тала́нах | |
талан, талана, муж. (тюрк. talan - добыча) (нар.-поэт., прост.). Судьба, удача, счастье. «Кому есть талан, тот будет атаман.» (посл.) «Всякому свой талан.» А.Кольцов. Талан-участь (нар.-поэт.).