| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | тру́т | тру́ты | |
| Р. | тру́та | тру́тов | |
| Д. | тру́ту | тру́там | |
| В. | неод. | тру́т | тру́ты |
| одуш. | |||
| Т. | тру́том | тру́тами | |
| П. | тру́те | тру́тах | |
трут, трута, муж.
1. Пережженная тряпка, ветошка, зажигающаяся от искры, или высушенный груб трутник, употр. при высекании огня.
2. То же, что трутник (бот.).