| ПАДЕЖ | Ед. ч. | Мн. ч. | |
|---|---|---|---|
| И. | уши́ца | уши́цы | |
| Р. | уши́цы | уши́ц | |
| Д. | уши́це | уши́цам | |
| В. | неод. | уши́цу | уши́цы |
| одуш. | |||
| Т. | уши́цей, уши́цею | уши́цами | |
| П. | уши́це | уши́цах | |
ушица, ушицы, мн. нет, жен. (разг.). уменьш.-ласк. к уха. «Ушица, ей же ей, на славу сварена.» Крылов. «Ушицы ложкой собственной... Досыта похлебал.» Некрасов. Покушай ушицы-то, любезненький мой! Мельников-Печерский.